De Nederlandse Bisschoppenconferentie heeft de Week voor de Nederlandse Missionaris (WNM) op 1 oktober 1970 ingesteld met Mgr. Bluyssen als voorzitter (tot 1975) van het bestuur: het Curatorium. De WNM kreeg als taak een jaarlijkse, landelijke actie te houden voor alle Nederlandse missionarissen in de week voor Pinksteren. Aan Stichting CMC werd de uitvoering van de jaarlijkse Pinksteractie toevertrouwd. Vanaf 2017 is de WNM als zelfstandig opererend bureau gevestigd in Den Haag. Van daaruit werkt een klein gedreven team aan het welzijn van de Nederlandse missionarissen en missionair werkers wereldwijd.

De collecte tijdens Pinksteren is geheel voor de week van de Nederlandse Missionarissen. Bij voorbaat dank.

Zuster Clemence Klever, is na 58 jaar als missionaris te hebben gewerkt in Papoea Nieuw Guinea, dit jaar definitief teruggekeerd naar Nederland. Van Week Nederlandse Missionaris kreeg ze een toelage voor definitief teruggekeerde missionarissen. Ze is nu 86 jaar en haar gezondheid begint haar in de steek te laten. Ze ‘moest in revisie’, zoals ze zelf zegt. Zuster Clemence woont nu met medezusters in het klooster van de Missiezusters van het Kostbaar Bloed in Aarle-Rixtel.

Zuster Clemence wist als jong meisje al: ze wilde naar de missie. In 1964 kwam haar missiedroom uit, ze mocht haar naasten- liefde inzetten voor de mensen in Papoea-Nieuw-Guinea. Er was genoeg te doen. De sociale situatie van de vrouwen, gebrek aan onderwijs voor kinderen en de povere medische zorg waren meer dan een dagtaak. In het begin sprak zuster Clemence de taal nog niet. Ze maakte veel fouten, maar daar konden de mensen alleen maar prachtig om lachen. Zo kwam er eens iemand met een ‘message’ (boodschap) voor de paters. Zuster Clemence schoot in de stress. Zij verstond ‘matches’ (lucifers) en had geen idee wat ze moest doen. Ze leerde echter snel en nam in haar werkzame jaren talloze taken op zich. In de binnenlanden runde ze bijvoorbeeld een aantal jaren het pastoraal centrum. Ze werd ook een geliefde ‘moeder van de statie’ die ervoor zorgde dat de gasten goed werden ontvangen op de missiepost.

De grote gastvrijheid heeft zuster Clemence van de mensen in Papoea-Nieuw-Guinea geleerd. Ze zegt: “Je blijft als missionaris een buitenstaander die het goede nieuws brengt. Heb de Heer lief en heb elkaar lief. Dat was mijn boodschap. Maar ik werd ook gezien als een ‘grassroot person’, iemand die erbij hoort. In Papoea-Nieuw-Guinea komen de mensen altijd in een groep naar een plek om iets te leren, ook op religieus vlak. Ook samen eten is heel erg belangrijk. Iedereen is welkom en iedereen is gelijk. Dat is een gemeenschappelijke waarde die door iedereen in Papoea-Nieuw-Guinea wordt gedragen. Het geeft mij warme herinneringen aan dit prachtige land.”

Missionarissen hebben een roeping. Zij willen iets betekenen voor de zwakkeren in onze wereld. Ze helpen kwetsbare mensen bijvoorbeeld met voedsel. Met onderdak. Of onderwijs. En ze doen dat volledig onbaatzuchtig. Missionarissen zijn er simpelweg voor de ander. Onvoorwaardelijk. Missionarissen kunnen op ons terugvallen voor een kleine vakantietoelage als ze verlof hebben in Nederland. En als ze volledig stoppen met hun missiewerk, bieden we ook een financiële toelage. Een welverdiende blijk van waardering voor de passie en grootmoedigheid van missionarissen overal ter wereld. Zo ontving ook Zuster Clemence Klever steun van de WNM. Uw steun.