Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans:
De geestelijke strijd die harten wint.
Op 7 oktober viert de Kerk het feest van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans. Dit feest werd in 1571 ingesteld door paus Pius V, na de onverwachte overwinning bij Lepanto. Terwijl de christelijke vloot in de minderheid was tegenover de Ottomaanse macht, werd in Rome de Rozenkrans onafgebroken gebeden. De overwinning werd onmiddellijk toegeschreven aan de voorspraak van Maria en het gebed van de gelovigen. Oorspronkelijk heette de feestdag dan ook Onze Lieve Vrouw van de Overwinning. Later werd de nadruk gelegd op het ware geheim van deze overwinning: de Rozenkrans.
De titel van dit artikel — “De geestelijke strijd die harten wint” — vat de betekenis van dit feest samen. Het gaat niet om een strijd met wapens van deze wereld, maar om een geestelijke strijd, gestreden door gebed, boete en liefdevol offer. De Rozenkrans is daarin het wapen bij uitstek, zoals de Kerk door de eeuwen heen bevestigt.
De officiële teksten van de Kerk onderstrepen dat de Rozenkrans geen louter historisch reliek is. Paus Johannes Paulus II noemde de Rozenkrans “een eenvoudig en diep gebed dat, mits goed beleefd, een oogst van heiligheid voortbrengt” (Rosarium Virginis Mariae, 2002) (link). Het is geen wapen van geweld, maar een geestelijk middel waardoor harten zich openen voor Christus en Maria’s Mantel ons beschermt. Het Vaticaan omschrijft de Rozenkrans als “een samenvatting van het Evangelie” waarin men samen met Maria naar Christus kijkt en Hem volgt (link). Wie de Rozenkrans trouw beoefent, strijdt niet met wapens van deze wereld, maar met de stille kracht van Liefde, offer en gebed.
Zoals paus Leo XIII al in de 19e eeuw benadrukte, is de Rozenkrans een geestelijk wapen in tijden van beproeving (Supremi Apostolatus Officio, 1883) (link). Maar dit “wapen” wordt niet gehanteerd om anderen neer te slaan: het opent veeleer de weg naar bekering, vrede en redding van zielen.
R.K. Parochie Maria, Moeder van de Kerk 