Broeders en zusters in Christus,
Hoeveel mensen leven alleen heden ten dage en zijn alleenstaand? Ofschoon de meeste onder u vertrouwd zijt met het familie- en gezinsleven, samenleven in welke vorm ook, het communiteits- en kloosterleven, het kerkelijk- en verenigingsleven, brengen vele ouderen alleen hun oude dag door. Sommige ouderen zien en ontmoetten zelfs een week lang geen mens. Daarentegen zijn de jongere generaties veelal ook alleen opgegroeid, of met een broer of zus, die elk nu hun eigen leven leiden. En zoals we allen weten wil de jeugd graag ergens bij horen een groep en soms erger een straatbende die het gemis of ontbreken van een gezins- en familieleven compenseren. Vandaag (morgen) op zondag 4 oktober opent de Paus in bij zijn van bisschoppencollege opnieuw de gezinssynode te Rome en is het toeval of de voorzienigheid? Dat precies op zondag 4 oktober, de dag waarop in Rome de gezinssynode wordt geopend, uit de liturgische teksten het gedeelte van het Marcusevangelie gelezen wordt; waar Jezus scheiden en hertrouwen gelijkstelt met overspel, echtbreuk. In dezelfde Bijbeltekst zegt Jezus bovendien dat God ‘de mens als man en vrouw geschapen heeft’ en dat de man ‘zijn vader en moeder zal verlaten om zich te binden aan zijn vrouw en deze twee zullen één vlees worden ect. . Wat God behalve verbonden heeft mag een mens niet scheiden.” De vraag die we dienen te stellen is in mijn ogen, wat brengt mensen sowieso bijeen, mensen van hetzelfde geslacht, vrouwen en mannen, ouderen en jongeren, wat brengt mensen en dieren bijeen, los van alle economische belangen en voordelen? Is het niet het verlangen van eenieder naar gezelschap, aanspraak en contact, een luisterend oor en begrip? Is het niet het verlangen naar het gevoel van geliefd, gekend en bemind te worden? Of ligt toch het gevoel van eenzaamheid eraan ten grondslag, dat het niet goed is dat de mens alleen blijft? Zegt u het maar, lieve mensen! God zelf concludeert dat het in het laatste feit geleggen is. God ziet dat de mens, die alleen is, op zoek blijft naar zijn of haar gelijke, die hij niet vind in de dieren die van hem naam krijgen. Hij zoekt de ander die zijn leven compleet maakt. Heb je eenmaal die persoon gevonden is de opdracht om volkomen één te zijn er eentje voor het leven, wat iets anders is dan je eigen leven blijven leiden terwijl je wel gebruik wilt maken van de gezamenlijke voorzieningen en faciliteiten. De verwachting die in het overgrote deel van de westerse wereld gewekt is door politiek correcte partijen en bepaalde belangen groeperingen dat Rome, de katholieke kerk, haar huwelijksleer zal aanpassen en haar visie op het gezinsleven, zitten er, als we vandaag de schriftlezingen horen, faliekant naast. Sowieso slaan zij de plank mis. Het gezin is en blijft de hoeksteen van het leven als mede de samenleving. Het huwelijk is in wezen een sacramenteel verbond dat man en vrouw samen aangaan. Wat niet wil zeggen dat God geen andere levensvormen toestaat. Dat wordt niet gezegd als we de Schrift lezen vandaag. Wel verduidelijkt Jezus wat in zijn ogen echtbreuk is. Daar zal ook op de gezinssynode geen misverstand over bestaan evenmin over de huwelijksleer. Amen.
R.K. Parochie Maria, Moeder van de Kerk 