Geloofsbijeenkomst  Datum dinsdag 9 juni – Aanvang 19.30 uur – Locatie Parochiecentrum, Lepelstraat 13a St. Anthonis

We staan stil bij de ENCYCLIEK MAGNIFICA HUMANITAS VAN ZIJNE HEILIGHEID PAUS LEO XIV OVER HET BESCHERMEN VAN DE MENSELIJKE PERSOON IN DE TIJD VAN KUNSTMATIGE INTELLIGENTIE

Doel en boodschap

De kernboodschap van Magnifica Humanitas is dat de mensheid een bewuste keuze moet maken: technologie gebruiken ten dienste van het algemeen belang en menselijke waardigheid, in plaats van enkel voor commercieel of geopolitiek voordeel De encycliek roept op tot ethische, sociale en politieke kaders die een rechtvaardige verdeling van de voordelen van AI waarborgen en de menselijke vrijheid en kritisch denken beschermen Kortom, “Magnifica Humanitas” benadrukt de pracht en waarde van de mens en roept op tot bescherming van menselijkheid in een tijdperk waarin AI een steeds grotere rol speelt.

Van harte welkom

1 Inleiding van het schrijven van Paus Leo XIV

De mensheid, door God geschapen in al haar grootsheid, staat vandaag voor een cruciale keuze: ofwel een nieuwe Toren van Babel bouwen, ofwel de stad bouwen waarin God en de mensheid samenwonen. Elke generatie erft de taak om haar eigen tijdperk vorm te geven, om de geschiedenis zo te sturen dat deze een plek wordt waar de waardigheid van ieder mens wordt gewaarborgd, gerechtigheid wordt bevorderd en broederschap mogelijk wordt gemaakt. Toch loopt elk tijdperk ook het risico een onmenselijke en onrechtvaardigere wereld te creëren. Telkens wanneer de mensheid het gevaar loopt haar ware identiteit te schaden, richten wij Christenen onze ogen op de mensgeworden God, in het besef dat “alleen in het mysterie van het Woord dat vlees is geworden, het mysterie van de mensheid werkelijk duidelijk wordt.”  In Jezus Christus wordt deze mensheid in haar grootsheid de Weg, de Waarheid en het Leven, en opent voor ieder van ons de weg om te groeien naar volheid.

2

Op Christus, de levende steen, gefundeerd, ervaren wij het krachtige en mysterieuze werk van de Heilige Geest, en geloven wij dat elke authentieke menselijke inspanning om met Hem samen te werken voor het goede gezegend zal worden door onze hemelse Vader, op Wie wij onze hoop vestigen. Daarom kunnen wij ijverig bijdragen aan elk initiatief dat een rechtvaardigere wereld opbouwt, en kunnen we anderen oproepen om mee te werken aan de bevordering van de integrale ontwikkeling van ieder mens. We willen de dialoog aangaan met alle mannen en vrouwen van onze tijd, met wie we delen in de gebeurtenissen, vragen en aspiraties van de mensheid.  Samen met hen zoeken we naar nieuwe wegen voor het algemeen welzijn en voor het bevorderen van een waardig leven voor iedereen. Inderdaad, openheid voor dialoog is een integraal onderdeel van de roeping van de Kerk, omdat zij, in Christus gevormd als “het sacrament of het teken en instrument is van de innerlijke vereniging met God en van de eenheid van het gehele menselijke geslacht,”  de geschiedenis erkent als de plaats waar het Evangelie de menselijke ervaring uitdaagt en stuurt.

3

In deze geest publiceerde paus Leo XIII in 1891 zijn encycliek Rerum Novarum, waarvan we dit jaar met diepe dankbaarheid de 135ste verjaardag vieren. Met dat document gaf mijn geliefde voorganger een impuls aan de reflectie over de samenleving, de economie en de politiek, die nu bekend staat als de “Sociale Leer van de Kerk”. Toen sommigen aanvoerden dat de Kerk geen energie moest verspillen aan wereldse zaken, maar zich in plaats daarvan moest richten op het overbrengen van de boodschap van het eeuwige leven, reageerde Leo XIII met realisme en wijsheid en zei dat de verkondiging van het Evangelie het concrete leven van mensen niet over het hoofd mag zien.  Sindsdien zijn vele decennia verstreken, en het leergezag, de herders, theologen en gelovigen zijn blijven nadenken over sociale kwesties in het licht van het Evangelie. Vandaag de dag is de sociale leer van de Kerk een erfenis van wijsheid, waarin we denkregels, criteria voor onderscheiding en oordeel, en concrete richtlijnen voor handelen vinden. Gebaseerd op de Heilige Schrift en de Traditie, en in dialoog met de wetenschappen, helpt zij ons de uitdagingen van het heden helder te interpreteren en passende manieren te vinden om een duidelijk christelijk getuigenis te geven, met vreugde en in dienst van de wereld. Het is geen statisch geheel van begrippen, maar een levend corpus van waarheid dat de roeping van de mensheid tot een volwaardig en rechtvaardig leven bewaakt en interpreteert. Ik wens daarom mijn eigen stem toe te voegen aan deze levende traditie, waarbij ik de hulp inroep van de Geest van wijsheid, die sinds het begin in de wereld woont.